Notatki głosowe, których nie musisz potem odsłuchiwać.Notatki głosowe, których nie musisz potem odsłuchiwać.

Dyktafon w telefonie jest wygodny przez pierwsze dziesięć sekund. Nagrywasz „Kowalscy, oferta do piątku, czwartek dziesiąta umowa”, chowasz telefon i jedziesz dalej. Po miesiącu masz czterdzieści plików o nazwach „Nagranie 37” i żadnego powodu, żeby ich słuchać.

Aplikacje do dyktowania robią krok dalej: zamieniają mowę na tekst. Dostajesz akapit, który nadal trzeba przeczytać, zrozumieć i ręcznie rozdzielić — to do kalendarza, to na listę, to do notatek o kliencie. Praca nie zniknęła, tylko się przesunęła na wieczór.

W obu przypadkach notatka głosowa jest surowcem, a nie wynikiem. Żeby coś z niej było, ktoś musi usiąść i ją przerobić. Zwykle tym kimś jesteś Ty, o dwudziestej drugiej.

W Hey Alix mówisz to samo zdanie, ale kończy się inaczej. Asystent odpowiada: „Notatka u Kowalskich: chcą ofertę. Zadanie: wysłać ofertę, piątek. Spotkanie: czwartek, dziesiąta, podpisanie umowy. Zapisać?”. Mówisz „tak”.

Z jednej notatki głosowej są trzy wpisy, każdy tam, gdzie będziesz go szukać. W czwartek rano spotkanie pojawi się w planie dnia. W piątek zadanie będzie na liście. A gdy za miesiąc zapytasz, co ustaliłeś z Kowalskimi, notatka będzie na ich karcie.

Jeśli asystent nie zna jeszcze klienta, zaproponuje założenie go. Jeśli masz dwóch o tym samym nazwisku, zapyta, o którego chodzi. Notatka nie wyląduje u przypadkowej osoby tylko dlatego, że nazwisko zabrzmiało podobnie.

Najbardziej wtedy, gdy informacja powstaje daleko od biurka: po wizycie u klienta, po oględzinach, po rozmowie na korytarzu, na parkingu między jednym spotkaniem a drugim.

Przydaje się też do zwykłych myśli: „zapisz, że pani Lis woli kontakt telefoniczny”, „zapamiętaj, że u Nowaka brama otwiera się od podwórza”. Takie fakty warte zapamiętania trafiają do klienta i wracają, gdy o niego zapytasz. Po kilku tygodniach karta klienta składa się z takich drobiazgów — i to one robią różnicę, gdy dzwonisz do kogoś po dłuższej przerwie.

Jeśli jesteś w aucie, mów na postoju albo przed ruszeniem i trzymaj się przepisów drogowych.

Hey Alix nie jest dyktafonem do nagrywania spotkań. Nie nagrywa i nie transkrybuje rozmów innych osób ani połączeń telefonicznych, nie robi protokołów z zebrań. Słucha Ciebie, w rozmowie, którą sam zaczynasz.

Nie służy też do dyktowania długich tekstów — maili, artykułów, pism. Nie wysyła notatek mailem. Wymaga internetu, więc nie nagrasz notatki offline, żeby przetworzyła się później.

Asystent nie dopisuje do notatki własnych wniosków. Zapisuje to, co powiedziałeś, w krótszej, uporządkowanej formie i odczytuje to przed zapisem, żebyś mógł sprawdzić, czy sens się zgadza.

Dziś notatki głosowe działają w przeglądarce na telefonie i komputerze, po polsku i po angielsku. Nic nie instalujesz; potrzebny jest mikrofon. Każda zmiana jest w dzienniku i można ją cofnąć. Dane Twojego konta są odizolowane od innych kont. Możesz też wgrać pliki, na przykład cennik, i pytać asystenta o ich treść tak samo, jak pytasz o notatki.

Planowane są aplikacje na iOS i Androida oraz wywoływanie asystenta bez użycia rąk przez CarPlay, a także przypomnienia, w których asystent sam się odezwie. Trwa wczesny dostęp z listą oczekujących; cennik nie został ogłoszony.